به نام آنهایی که دوستشان داریم ونمی دانند,وآنهایی که دوستمان دارندونمی دانیم
|
|
دل ما رفته مهمانی یکی اومد که حرف عشقو با ما زد دل ترسوی ما هم دل به دریا زد به یک دریای طوفانی دل ما
رفته مهمانی... چه دوره ساحلش از دور پیدا نیست؛ یه عمری راهه و در قدرت ما نیست. باید پارو نزد واداد باید دل رو به دریا داد؛ خودش می بردت هرجا دلش خواست به هرجا برد بدون ساحل همون جاست... به امیدی که ساحل داره دریا، به امیدی که آروم میشه فردا، به امیدی که این دریا فقط شاه ماهی داره، به عشقی که نمی بینی شباشو بی ستاره... دل ما رفته مهمانی... به یک دریای طوفانی... دلشكسته اي از تبار عشق با نام نرگس | یکشنبه 15 اردیبهشت1387 | 16:5 | + | موضوع: |
|
|